ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΩΝ

 Ι. Μ. ΠΑΤΡΩΝ 

Ι.Ν. ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ ΠΑΤΡΩΝ 

ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΩΝ - ΝΕΑΝΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ 

Το Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2017 και ώρα 15:30 θα γίνει ο Αγιασμός και η Έναρξη των Νεανικών Ομάδων της ενορίας μας!!!

Σας περιμένουμε με πολλές εκπλήξεις..!

• ΑΓΟΡΙΑ- ΚΟΡΙΤΣΙA ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ- ΚΑΤΩΤΕΡΗΣ ΒΑΘΜΙΔΑΣ  (ΝΗΠΕΙΟΥ- ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ) :  

ΣΑΒΒΑΤΟ  16:00 - 17:15 

• ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΕΣΗΣ ΒΑΘΜΙΔΑΣ  (ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ- ΛΥΚΕΙΟΥ): 

ΣΑΒΒΑΤΟ 15:00- 16:00 

• ΑΓΟΡΙΑ ΜΕΣΗΣ ΒΑΘΜΙΔΑΣ (ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ- ΛΥΚΕΙΟΥ): 

ΣΑΒΒΑΤΟ 15:00 - 16:00 

ΕΚ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης

Η πόλις των Αθηνών μπορεί να καυχιέται για την πληθώρα των αγίων που ανάδειξε στο διάβα των αιώνων. Ιδιαίτερα πρέπει να καυχιέται για τον άγιο Ιερομάρτυρα Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, ο οποίος συγκαταλέγεται στους μεγάλους Πατέρες και Ιεράρχες της Εκκλησίας μας.

 Γεννήθηκε στην Αθήνα περί το 10 π. Χ. και καταγόταν από επιφανή αθηναϊκή οικογένεια, η οποία φρόντισε να τον μορφώσει στις μεγάλες φιλοσοφικές σχολές του κλεινού άστεως, η οποία, όπως και ολόκληρη η Ελλάδα, βρισκόταν την εποχή εκείνη υπόδουλη στους Ρωμαίους, αλά διατηρούσε ακόμη την αίγλη της, έχοντας κάποια προνόμια, με σπουδαιότερο τη λειτουργία του Αρείου Πάγου.

 Ο Διονύσιος σπούδασε φιλοσοφία και κατέστη επίλεκτο μέλος της αθηναϊκής κοινωνίας. Μάλιστα του δόθηκε η θέση ενός από τους εννέα βουλευτές του Αρείου Πάγου.

 Αν και ζούσε σε μια «κατείδωλον» πόλη, όπου η ειδωλολατρία είχε εξαχρειώσει τα ήθη των κατοίκων στην εποχή του, ζούσε με σύνεση και καλλιεργούσε τις έμφυτες αρετές του. Ζούσε σαν Χριστιανός προτού γίνει Χριστιανός.

 Όλοι τον θαύμαζαν και τον εκτιμούσαν, διότι στην άσκηση των καθηκόντων του απέδιδε δικαιοσύνη.

 Περί το 33 μ. Χ. μετέβηκε στην Ηλιούπολη της Αιγύπτου για ανώτερες μελέτες. Κάποιο ανοιξιάτικο μεσημέρι είδε ξαφνικά τον ήλιο να σβήνει, πυκνό πέπλο σκοταδιού να σκεπάζει όλη τη γη και να συγκλονίζεται από ισχυρό σεισμό.

 Ο Θεάνθρωπος Λυτρωτής μας έπασχε στην Παλαιστίνη και γι’ αυτό συγκλονιζόταν ολάκερη η δημιουργία. Ο ευσεβής Διονύσιος απόρησε από το υπερφυσικό γεγονός και αναφώνησε: «Ή θεός τις πάσχει, ή το παν απόλλυται»!

 Μάλιστα σημείωσε τη χρονολογία, την ημέρα και την ώρα που έλαβε χώρα το συγκλονιστικό γεγονός, το οποίο χαράχτηκε βαθιά στην ψυχή του και ζητούσε εξήγηση.

 Μετά από την ολοκλήρωση των σπουδών του γύρισε ξανά στην Αθήνα, στη θέση του αρεοπαγίτη, αποδίδοντας δικαιοσύνη. Περί το 49 μ. Χ. ήρθε στην Αθήνα ένας περίεργος φλογερός κήρυκας μιας νέας θρησκείας.

 Ήταν ο απόστολος Παύλος, ο οποίος κλήθηκε από τους Αθηναίους να αναπτύξει τις «σπερμολογίες» του από το βήμα του Αρείου Πάγου.

 Εκεί ο μεγάλος απόστολος ανάγγειλε στους Αθηναίους τον «Άγνωστο Θεό» τον Οποίο λάτρευαν, αν και τον αγνοούσαν.

 Μεταξύ των ακροατών του ήταν και ο αρεοπαγίτης Διονύσιος. Βεβαίως, το άμεσο αποτέλεσμα του υπέροχου εκείνου κηρύγματος, ήταν πενιχρό. Πίστεψαν μόνο ο Διονύσιος, μια γυναίκα η Δάμαρις και μερικοί άλλοι, όπως μας αναφέρει το βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων.

 Το κήρυγμα του Αποστόλου των Εθνών προξένησε ισχυρή εντύπωση στον ευσεβή Διονύσιο, ο λόγος του Θεού έγινε δεκτός και άρχισε να καρποφορεί στην αγαθή ψυχή του.

 Κάλεσε λοιπόν τον Παύλο στο σπίτι του όπου ζήτησε να μάθει περισσότερα για την νέα πίστη.

 Όταν ο Παύλος του διηγήθηκε τα συγκλονιστικά γεγονότα του Θείου Πάθους, θυμήθηκε τα υπερφυσικά γεγονότα που βίωσε στην Αίγυπτο. Βεβαιώθηκε λοιπόν ότι ο Θεός που έπασχε ήταν ο Χριστός, ο μόνος αληθινός Θεός.

 Αμέσως ζήτησε από τον Παύλο να βαπτισθεί, μαζί με την οικογένειά του. Αυτή η απόφασή του οδήγησε και πολλούς άλλους Αθηναίους να αρνηθούν την ειδωλολατρική θρησκεία και να βαπτιστούν, απαρτίζοντας έτσι την πρώτη εκκλησία των Αθηνών, με πρώτο επίσκοπό της τον άγιο Ιερόθεο, έναν ευσεβέστατο Αθηναίο.

 Ο Διονύσιος αφιερώθηκε ψυχή τε και σώματι στην Εκκλησία του Χριστού. Τώρα πλέον οι αρετές που βίωνε δεν ήταν θεωρητικά σχήματα, αλλά ο ευαγγελικός νόμος. Μάλιστα, μετά το θάνατο του αγίου Ιεροθέου οι Αθηναίοι Χριστιανοί απαίτησαν να χειροτονηθεί επίσκοπός τους ο Διονύσιος.

 Ως επίσκοπος πια της λαμπρής Αθήνας εργάστηκε με ζήλο για την ανάπτυξη της τοπικής εκκλησίας. Μέσα σε λίγα χρόνια μετέστρεψε πλήθος ειδωλολατρών στη νέα πίστη.

 Σύμφωνα με την παράδοση πήγε στα Ιεροσόλυμα να γνωρίσει και να προσκυνήσει την Μητέρα του Κυρίου. Κήρυξε κατόπιν σε πολλές χώρες και κατόπιν γύρισε πάλι στην Αθήνα. Κατά την κοίμηση της Θεοτόκου, αρπάγη και αυτός σε νεφέλη, όπως οι άγιοι απόστολοι και παραβρέθηκε στην κηδεία της.

 Αφού ποίμανε για πολλά χρόνια τον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών, θεώρησε ότι έπρεπε να συνεχίσει το υπόλοιπο της ζωής του ως ιεραπόστολος. Πήγε στη Δύση και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, έκτισε μια μικρή εκκλησία, όπου την έκαμε κέντρο της ιεραποστολής του.

 Κήρυττε με θέρμη και ζήλο στους ειδωλολάτρες της περιοχής, όπου πολλοί εγκατέλειπαν τα είδωλα και ασπάζονταν την πίστη στο Χριστό, ιδρύοντας και εδραιώνοντας ισχυρή εκκλησία στην καρδιά της Ευρώπης.

 Αλλά τα χρόνια εκείνα βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη οι φοβεροί διωγμοί κατά των Χριστιανών από τους ειδωλολάτρες Ρωμαίους. Χιλιάδες πιστοί συλλαμβάνονταν, βασανίζονταν και θανατώνονταν με τους πλέον φρικτούς και επώδυνους τρόπους.

 Η δράση του αγίου επισκόπου των Παρισίων έγινε γνωστή στις ρωμαϊκές αρχές, τον κατήγγειλαν οι άθλιοι αδίστακτοι ειδωλολάτρες ιερείς δρυίδες, οι οποίοι συν τοις άλλοις πραγματοποιούσαν χιλιάδες ανθρωποθυσίες κατ’ έτος στους αιμοδιψείς δαιμονικούς «θεούς» τους.

 Τον κατήγγειλαν στον αυτοκράτορα Δομετιανό (82-96), ότι αρνείται να σεβαστεί τον αυτοκράτορα και να λατρεύσει τους «θεούς» της αυτοκρατορίας, παρακινώντας και τους πολίτες να κάμουν το ίδιο.

 Συνελήφθη και σύρθηκε δέσμιος στον τοπικό διοικητή, ο οποίος προσπάθησε στην αρχή με κολακείες και στη συνέχεια με φοβέρες να αρνηθεί την πίστη του.

 Ο Διονύσιος, με πρωτοφανή ηρωισμό και παρρησία στηλίτευσε την ειδωλολατρική του πίστη, η οποία λατρεύει «θεούς» θηριώδεις, κακούργους και ανήθικους.

 Μετά τη γενναία απολογία του, αποφασίστηκε η θανατική του καταδίκη. Να αποκεφαλισθεί μαζί με τους ηρωικούς ακολούθους του Ρουστικό και Ελευθέριο.

 Αλλά αφού έκοψαν την τίμια κεφαλή του έγινε το απροσδόκητο: Ο άγιος ακέφαλος έσκυψε, πήρε στα χέρια του το κεφάλι του και περπάτησε δύο μίλια, γεμίζοντας θαυμασμό τους δημίους του.

 Συνάντησε μια ευλαβή γυναίκα, ονόματι Κατούλα, στην οποία παρέδωσε την κεφαλή του. Εκείνη φρόντισε για την ταφή του Διονυσίου, καθώς και των άλλων δύο Μαρτύρων, κοντά στο Παρίσι.

 Η τιμία κάρα του βρίσκεται σήμερα στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους.

 Η Μνήμη του αγίου Διονυσίου, μαζί με τους άλλους δύο Μάρτυρες, εορτάζεται στις 3 Οκτωβρίου.

 Επ’ ονόματι του αγίου Διονυσίου εμφανίστηκαν τον 5ο μ. Χ. αιώνα περισπούδαστα συγγράμματα ύψιστης θεολογικής αξίας, τα οποία πολλοί τα αποδίδουν σε άλλον συγγραφέα.

 Πρόκειται για τα περίφημα «Αρεοπαγιτικά Συγγράμματα», τα οποία αποτέλεσαν τη βάση της μυστικής Θεολογίας της Εκκλησίας μας.

Απόστολος Ιωάννης: ο αγαπημένος μαθητής του Κυρίου

1. 
   

Ο απόστολος και ευαγγελιστής Ιωάννης ανήκει στα ιερά εκείνα πρόσωπα που αποτελούσαν το στενό κύκλο των μαθητών του Κυρίου. Μάλιστα αναφέρεται ως «ο μαθητής ον ηγάπα ο Ιησούς» (Ιωάν.13,23).

 Ήταν γιος του Ζεβεδαίου και της Σαλώμης (Ματθ.4,21. Μαρκ.15,40) και αδελφός του αποστόλου Ιακώβου.


 Η μητέρα τους ήταν πιθανότατα συγγενής, ίσως εξαδέλφη της Θεοτόκου, που σημαίνει ότι οι δυο αδελφοί απόστολοι ήταν κατά σάρκα εξαδέλφια του Κυρίου και σ’ αυτό ίσως έγκειται η οικειότητά τους με Αυτόν, ιδιαίτερα του Ιωάννη. Ο Ιωάννης, μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο, ζούσαν με την οικογένειά τους στην Γαλιλαία και διατηρούσαν επικερδή και εύρωστη αλιευτική επιχείρηση, έχοντας δικό τους πλοίο και εργάτες (Μαρκ.1,20).

 Φαίνεται πως οι οικογένεια τους ήταν εύπορη. Αυτό συμπεραίνεται από το γεγονός ότι η Σαλώμη, η μητέρα τους, ήταν μια από τις μαθήτριες του Κυρίου, η οποία τον υπηρετούσε από των υπαρχόντων της (Λουκ.8,3. Μαρκ.15,40).

 Η αγορά επίσης των πανάκριβων αρωμάτων για να αλείψουν το νεκρό σώμα του Χριστού μαρτυρεί αυτόν τον ισχυρισμό (Μαρκ.16,1).

 Ότι επίσης ο Ιωάννης έλαβε την μητέρα του Ιησού υπό την δική του φροντίδα είναι ένδειξη οικονομικής ανέσεως της οικογένειάς του.

 Φαίνεται επίσης πως η οικογένεια του Ιωάννη είχε και κοινωνική καταξίωση, διότι ήταν γνωστός στον πανίσχυρο και απλησίαστο αρχιερέα Καϊάφα και έτσι δυνήθηκε να εισέλθει στο συνέδριο, που δίκαζε τον Ιησού μαζί με τον Πέτρο (Ιωάν.18,15).

 Ο Ιωάννης από μικρός υπήρξε πιστός μαθητής του Ιωάννου του Βαπτιστού.

 Με μεγάλη προσοχή άκουε από τον μεγάλο ερημίτη και προφήτη τις περί του Μεσσία προαγγελίες του.

 Επιθυμούσε με λαχτάρα να έρθει στις μέρες του και να τον γνωρίσει.

 Κάποια μέρα ο Βαπτιστής, έχοντας μαζί του τους δυο μαθητές του, Ιωάννη και Ανδρέα, είδε τον Ιησού να βαδίζει κοντά.

 Τότε μαρτύρησε γι’ Αυτόν λέγοντας: «ίδε ο Αμνός του Θεού» (Ιωάν.1,37). Αμέσως οι δυο μαθητές ακολούθησαν τον Ιησού και τον ρώτησαν που μένει.

 Αυτός τους είπε: «έρχεσθε και ίδετε» (Ιωάν.1,40). Αυτοί είδαν που μένει και έμειναν μαζί Του όλη την ημέρα.


 Ο Ιωάννης συγκινήθηκε αφάνταστα από αυτή τη συνάντηση γι’ αυτό πήρε τη μεγάλη απόφαση, μαζί με τον αδελφό του Ιάκωβο. Άφησαν την αλιευτική επιχείρηση και ακολούθησαν τον Κύριο (Μαρκ.1,20).

 Ο Ιωάννης ανήκε, όπως προαναφέραμε, στον στενό κύκλο των τριών μαθητών του Κυρίου. Συμπεραίνεται ότι ήταν ο μικρότερος στην ηλικία μαθητής του, σχεδόν έφηβος.

 Ο υπέροχος χαρακτήρας του, η υπακοή του, η πίστη και η αφοσίωσή του στον Κύριο, είχαν ως συνέπεια να είναι λίαν αγαπητός από τον Ιησού και τους άλλους αποστόλους.

Εξ’ αιτίας του σπάνιου αυθορμητισμού του επονομάστηκε από τον Κύριο Βοαναργές (= υιός βροντής), όπως και ο αδελφός του Ιάκωβος.

 Κάποια ημέρα όταν διέρχονταν κάποια κώμη της Σαμάρειας και οι κάτοικοι δεν τους δέχτηκαν, ζήτησε από τον Κύριο να πέσει φωτιά από τον ουρανό και να τους αφανίσει.

 Φυσικά ο Χριστός τους απάντησε πως: «Ουκ οίδατε ποίου πνεύματος εστέ υμείς΄ ο υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε ψυχάς ανθρώπων απολέσαι, αλλά σώσαι» (Λουκ.9,54).

 Ως στενός μαθητής του Χριστού ευτύχησε να δει το θαύμα της Μεταμορφώσεως του Κυρίου (Ματθ.17,1.Μάρκ.9,2), την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου (Μαρκ.5,35.Λουκ.8,51) και να βιώσει την αγωνία του Διδασκάλου Του στον κήπο της Γεθσημανή (Ματθ.26,37.Μαρκ.14,33).

 Μαζί με τον Πέτρο στάλθηκε να ετοιμάσει τον Πασχάλιο Δείπνο (Λουκ.22,8). Κατά την ώρα του Δείπνου έπεσε στο στήθος του Κυρίου, παρακαλώντας Του να τους αποκαλύψει ποιος είναι ο υποψήφιος προδότης μαθητής (Ιωάν.13,25).

 Βρήκε το θάρρος και παρέστη στη δίκη του Ιησού (Ιωάν.18,16) και παραστάθηκε περίλυπος κάτω από το σταυρό στον φρικτό Γολγοθά.

 Ευτύχησε επίσης να γίνει ο προστάτης της Θεομήτορος κατά παράκληση του Εσταυρωμένου Διδασκάλου Του (Ιωάν.19,26).

 Αξιώθηκε να είναι ο πρώτος μαθητής που είδε το κενό μνημείο (Ιωάν.20,2-4).

 Το άτοπο της αιτήσεως πρωτοκαθεδρίας στην εγκόσμιο βασιλεία του Χριστού, όπως εσφαλμένα την φανταζόταν, προκάλεσε την αγανάκτηση των άλλων μαθητών, όμως όπως φαίνεται αμέσως συνετίσθηκε (Μάρκ.10,35).

 Μετά την Πεντηκοστή έμεινε κατ’ αρχήν στην Ιερουσαλήμ ως σημαίνον στέλεχος της Εκκλησίας (Γαλ.2,9).

 Μαζί με τον Πέτρο ποιούσαν, δια του Κυρίου εξαίσια θαύματα (Πράξ.3,7). Στάθηκαν με παρρησία απέναντι στους αρχιερείς και ομολόγησαν τον Χριστό (Πράξ.4,13-22). Απεστάλη μαζί με τον Πέτρο στην Σαμάρεια να κηρύξουν το λόγο του Θεού (Πράξ.8,14).

 Αργότερα μετέβη στην Μ. Ασία, όπου κήρυξε το ευαγγέλιο και έγινε επίσκοπος της Εφέσου.
 Το 95 μ. Χ. κατά τον άγριο και σκληρό διωγμό του ρωμαίου αυτοκράτορα Δομετιανού, εξορίσθηκε στην Πάτμο, όπου έγραψε το βιβλίο της Αποκαλύψεως. Πέθανε σε βαθύτατο γήρας περί το 100 μ. Χ. στην Έφεσο.

 Κατά την παράδοση, όταν πραγματοποιήθηκε ανακομιδή δεν βρέθηκε το σεπτό του λείψανο.

 Η Εκκλησία μας διδάσκει την πίστη ότι μετέστη ενσώματος στον ουρανό από τον Κύριο. Η μνήμη του εορτάζεται στις 26 Σεπτεμβρίου.

 Ο Ιωάννης έγραψε το ομώνυμο Ευαγγέλιο, τρεις Καθολικές Επιστολές και την Αποκάλυψη, τα οποία είναι ενταγμένα στην Καινή Διαθήκη.

 Θεωρείται ο ευαγγελιστής του Θεού Λόγου, δηλαδή του δευτέρου Προσώπου της Αγίας Τριάδος, ο οποίος «σάρξ εγένετο» (Ιωάν.1,14), προκειμένου να λυτρώσει το ανθρώπινο γένος από τη δουλεία της αμαρτίας, τη φθορά και το θάνατο και γι’ αυτό η Εκκλησία μας τον προσονόμασε Θεολόγο.

 Στα ιερά συγγράμματά του είναι έκδηλη η προτροπή του για αγάπη στους ανθρώπους, όπως τη δίδαξε ο Χριστός, γι’ αυτό και αποκαλείται ο ευαγγελιστής της αγάπης.

 Τέλος ο Ιωάννης θεωρείται και προφήτης, διότι στο θαυμαστό βιβλίο του, την Αποκάλυψη, προλέγει την ολοκληρωτική συντριβή της δύναμης και της εξουσίας του διαβόλου και τον τελικό θρίαμβο του Χριστού και των πιστών Του.
2.
            Η εορτή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στο χωριό Σκιαδά Τριταίας 

Μὲ λαμπρότητα ἑορτάσθη ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου στὸ χωριὸ Σκιαδᾶ Τριταίας .
 Ἀνήμερα τῆς ἑορτῆς, 26.9.2017, ἐτελέσθη ἡ Θεία Λειτουργία ὑπὸ τοῦ Θεοφιλεστάτου Ἐπισκόπου Κερνίτσης κ. Χρυσάνθου.
 Ὁ Θεοφιλέστατος στὸ κήρυγμά του, μεταξὺ τῶν ἄλλων, ἀνέφερε χαρακτηριστικὰ «…Ἔχω πολλὴ χαρὰ ποὺ σήμερα τελῶ μὲ εὐχὴ καὶ εὐλογία τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Χρυσοστόμου, τὴν Θεία Λειτουργία στὸ χωριὸ ἑνὸς Ἁγίου, τοῦ Ὁσίου καὶ Θεοφόρου πατρὸς ἡμῶν Ἰωακεὶμ τοῦ Νέου, Ἡγουμένου τῆς Μονῆς τῶν Νοτενῶν, ἐνῶ σέ ἃλλο σημεῖο ἐτόνισε: «…Ὁ προστάτης τοῦ χωριοῦ σας, Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος εἶναι ὁ Εὐαγγελιστὴς τῆς ἀγάπης. Ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο τὸ ὁποῖο συνέγραψε ὁμιλεῖ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν ἄνθρωπο καὶ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρὸς τοὺς ἀδελφούς…»
 Κλείνοντας, ὁ Θεοφιλέστατος προέτρεψε τοὺς πιστοὺς νὰ ζοῦν μέσα στὴν ἀγάπη ποὺ εἶναι ἡ βασίλισσα τῶν ἀρετῶν.

Η παλλαϊκη συμμετοχή του Πατραϊκού Λαού στη Λιτανεία της τιμίας Κάρας του Αγίου Ανδρέου απάντηση σε όλους όσοι εργάζονται για την αποϊεροποίηση της Πατρίδος μας

Πρωτοφανὴς ἡ συμμετοχὴ τῶν πιστῶν στὶς ἱερὲς λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις γιὰ τὴν 53η ἐπέτειο τῆς ἐπανακομιδὴς τῆς τιμίας Κάρας τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στὴν Πάτρα.

 Τὸ ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 24.9.2017, ξεκίνησε ἡ ἱερὰ Λιτανεία ἀπὸ τὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου. Στὴν ἰχθυόσκαλα ἐτελέσθη ὁ Ἁγιασμὸς γιὰ τὴν νέα ἁλιευτικὴ περίοδο καὶ ἐν συνεχείᾳ μὲ πλοῖα μετεφέρθη ἡ ἁγία Κάρα καὶ ἡ Ἱερὰ Εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου στὸν μῶλο τῆς Ἁγίου Νικολάου καὶ ἐκεῖθεν στὴν πλατεία τριῶν Συμμάχων ὅπου ἀνεπέμφθη δοξολογία καὶ ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος ἐκήρυξε τὸν θεῖο λόγο.

 Μετὰ ταῦτα ἡ Ἱερὰ Λιτανεία διὰ τῆς ὁδοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου κατέληξε στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Πολιούχου τῶν Πατρῶν.

 Στὴν Ἱερὰ Λιτανεία ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο, καὶ τὸν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Κερνίτσης κ. Χρύσανθο, συμμετεῖχαν οἱ Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες: Φιλαδελφείας κ. Βενέδικτος (Πατριαρχεῖο Ἱεροσολύμων), Πτολεμαΐδος κ. Ἐμμανουὴλ (Πατριαρχεῖο Ἀλεξανδρείας), Κοζάνης κ. Παῦλος, Ἑλασσῶνος κ. Χαρίτων καὶ Τρίκκης καὶ Σταγῶν κ. Χρυσόστομος.

 Ὁ Σεβασμιώτατος στὴν ὁμιλία του ἀνεφέρθη στὸ πάντοτε ἐπίκαιρο κήρυγμα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ὁ ὁποῖος ἵδρυσε τὴν τῶν Πατρέων Ἐκκλησία.

 Ὁ Σεβασμιώτατος εἶπε ὅτι ταυτίζεται ἡ Ἐκκλησία μὲ τὴν Ὀρθοδοξία.

 Ὅτι ἡ Ὀρθοδοξία δὲν εἶναι ἰδεολογία, δὲν ὑπῆρξε ποτέ σὰν μιά κοσμοθεωρία, οὔτε ἀφηρημένη στοχαστικὴ διδασκαλία, ἀκόμη δέ οὔτε γραφικὴ συντήρηση χρησίμων ἠθῶν καὶ παραδόσεων.

 Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ, ἡ ὀρθὴ πίστη, τὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

 Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἔμπρακτος λόγος. Εἶναι κήρυγμα οὐσιαστικὸ ποὺ ἀφορᾶ ἄμεσα στὴ σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου καὶ στὴν ἀνακαίνιση τοῦ σύμπαντος κόσμου.

 Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἡ ἀνοιχτὴ ἀγκαλιὰ τῆς ἀγάπης, ποὺ θυσιάζεται καὶ προσφέρεται γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ἀδιακρίτως φυλῆς, γλώσσης, θρησκευτικῶν καὶ πολιτικῶν ἢ ἄλλων πεποιθήσεων. Ὁ ρατσισμός δέν ἒχει οὒτε θέση, οὒτε σχέση μέ τήν Ἐκκλησία.

 Σκοπὸς τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ σωτηρία τοῦ κάθε ἀνθρώπου, ἐφ’ ὅσον ὁ ἴδιος ἐλευθέρως τὸ ἐπιθυμεῖ.

 Τέλος, ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε καὶ ἐπήνεσε τὶς χιλιάδες τῶν πιστῶν ποὺ κατέκλυσαν τὶς πλατεῖες καὶ τοὺς δρόμους ἂπ΄ ὃπου πέρασε ἡ Ἱερὰ Λιτανεία καὶ κατέληξε λέγοντας ὅτι, ἡ παλλαϊκὴ συμμετοχὴ τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ στὶς ἐκδηλώσεις πρὸς τιμὴν τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου εἶναι ἡ ἀπάντηση σὲ ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἐπιχειροῦν τὴν ἀποϊεροποίηση καὶ ἀποχριστιανοποίηση τῆς Ἑλλάδος.

Πατρών Χρυσόστομος:《... Αν θες να επιτύχης σαν ιερεύς, φορτώσου το δικό τους βάρος και σήκωσε εσύ το Σταυρό τους...》

Τό πρωί τῆς Κυριακῆς, 24.9.2017, ἐπί τῇ 53ῃ ἐπετείῳ τῆς ἐπανακομιδῆς τῆς τιμίας Κάρας τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων στήν Πάτρα, ἐτελέσθη στόν Νέο μεγαλοπρεπῆ Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου Πατρῶν Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο, ἀπό τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας, Κοζάνης κ. Παῦλο, Πτολεμαΐδος κ. Ἐμμανουήλ, Ἑλασσῶνος κ. Χαρίτωνα, Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομο καί τόν Θεοφιλέστατο Ἐπίσκοπο Κερνίτσης κ. Χρύσανθο, ἐνῶ πλήθη πιστῶν κατέκλυσαν τόν Ἱερό Ναό, προκειμένου νά προσκυνήσουν τήν Ἁγία Κάρα τοῦ Ἀποστόλου καί τόν Σταυρό τοῦ Μαρτυρίου του.

 Κατά τήν διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, προέβη στήν εἰς Πρεσβύτερον Χειροτονία, τοῦ Ἱερολογιωτάτου Διακόνου τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, Κωνσταντίνου Θεοδωροπούλου.

 Ἀπευθυνόμενος πρός τόν νέο Ἱερέα, ὁ Σεβασμιώτατος ἐτόνισε μεταξύ τῶν ἂλλων:

 «…Θὰ βλέπῃς τοὺς ἀνθρώπους νὰ προσεύχωνται, νὰ εἶναι στραμμένοι πρὸς τὸ Ἱερὸ Βῆμα.

 Ἄλλοι χαρακωμένοι στὰ πρόσωπα ἀπὸ τὸν χρόνο καὶ τοὺς ἀγῶνες, ἢ ἀπὸ τὰ δάκρυα καὶ τὶς στενοχώριες.

 Θά βλέπῃς πατεράδες καὶ μανάδες, νὰ βαστάζουν τὰ παιδιά τους στὰ χέρια θέλοντας νὰ τὰ μπολιάσουν στὴν ὄντως ζωή. Θά βλέπῃς ἐφήβους καὶ μικρότερα παιδιὰ νὰ προσπαθοῦν νὰ βροῦν μέσα ἀπὸ τὸ σπινθιροβόλο βλέμμα τους καὶ τὴν ἁγνότητα τῆς καρδιᾶς τους, τὴν ἀπάντηση στὰ ὑπαρξιακὰ καὶ μεταφυσικά τους ἐρωτήματα.

 Ὁ νοῦς σου πρέπει νὰ συλλαμβάνῃ ὅλα αὐτὰ τὰ σιωπηλά μηνύματα πού σοῦ στέλνουν καθὼς σὲ βλέπουν νὰ προσεύχεσαι, νὰ λειτουργῇς, νὰ εὐλογῇς, νὰ τοὺς μιλᾶς.

 Θὰ μπορέσῃς, ἆρα γε σὺ, ποὺ εἶσαι βγαλμένος μέσα ἀπὸ τὰ δικά τους σπλάχνα, ποὺ καθημερινὰ συναναστρέφεσαι μαζί τους, νὰ συλλάβῃς αὐτούς τοὺς μυστικοὺς τῆς καρδιᾶς τους παλμούς, νὰ καταλάβῃς τὴν βαθειά τους ἀνάγκη καὶ τὸν πόθο τους γιὰ τὴν συνάντηση μὲ τὴν ὄντως ζωή;

 Εἶσαι ἆρα γὲ ἕτοιμος νὰ φορτωθῇς ἐσὺ τὸν Σταυρό τους, καὶ νὰ μετατρέψῃς μὲ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ, τὸν βοῦρκο τῆς ψυχῆς, σὲ δρόσο ἀερμών καὶ λιμῶνα σωτήριο;

 Εἶσαι ἕτοιμος στὴν προσπάθειά τους νὰ ψαύσουν τὸ Μυστήριο τῆς ἄκρας ἀγάπης καὶ οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ, νὰ τοὺς βοηθήσῃς νὰ ἄρουν τὸ φορτίο αὐτῆς τῆς ἀναζήτησης καὶ νὰ συναντήσουν τὸν ἐράσμιο Νυμφίο τῶν ψυχῶν;

 Ὁ Ἀπόστολος Ἀνδρέας καθὼς πλησιάζουν νὰ κοινωνήσουν ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶναι ἕτοιμοι, τοῦ Σώματος καὶ τοῦ Αἵματος τοῦ Χριστοῦ, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους, θὰ σοῦ ὑπενθυμίζει:

 «…Ἂν θές νά ἐπιτύχῃς σάν Ἱερεύς, φορτώσου τὸ δικό τους βάρος καὶ σήκωσε ἐσὺ τὸν Σταυρό τους…»

 Ἀλλὰ ὡς Ἱερεύς, θὰ ἔχῃς καὶ ἕνα ἄλλο ἐσωτερικὸ μαρτύριο.

 Ὁ νοῦς σου θὰ τρέχῃ ἢ γιὰ νὰ εἴπω ἀκριβέστερα, πρέπει νὰ τρέχῃ καὶ σὲ αὐτοὺς ποὺ ἀπουσιάζουν ἀπὸ τὴν λατρευτικὴ καὶ εὐχαριστιακὴ σύναξη.

 Πρέπει νὰ διερωτᾶσαι κάθε φορά πόσοι μοῦ λείπουν καὶ ποῦ εἶναι. Καὶ θὰ διαπιστώνεις μετὰ συνοχῆς καρδίας ὅτι:

 Ἄλλοι ὑποφέρουν καὶ βρίσκονται στοῦ πόνου τὸ κρεββάτι.

 Ἄλλοι ξενυχτοῦν ἐργαζόμενοι.

 Ἄλλοι ἀγρυπνοῦν διασκεδάζοντας κοσμικά.

 Ἄλλοι ἀπουσιάζουν ἀπὸ ἀδιαφορία, ἄλλοι ἀπὸ ἄγνοια ἢ ἂλλοι ἀπὸ τὴν κακὴ συνήθεια.

 Ἂν εἶσαι εὐσυνείδητος Λειτουργός τοῦ Ὑψίστου, θὰ πονᾶς γιατί θὰ μετρᾶς ἑκατοντάδες τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ κάθε Κυριακὴ θὰ εἶναι λιγότεροι.

 Ἂν εἶσαι εὐσυνείδητος Λειτουργός τοῦ Ὑψίστου, πρέπει νὰ βρῇς τρόπους νὰ προσεγγίσῃς τοὺς ἄλλους. Ὄχι κρίνοντάς τους, ὄχι ἐπιτιμώντας τους γιὰ τὶς τυχὸν παραλείψεις τους ἢ γιὰ τὸ φθαρτὸ χοϊκὸ φρόνημά τους, ἀλλὰ βάζοντας βάλσαμο στὶς πολλὲς πληγές τους, τὴ δική σου ἀγάπη, ἡ ὁποία πρέπει νά ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὸν διάλογο, τὴν ἀνοχή, τὴν σύνεση, τὴν συγχωρητικότητα, τὸ θυσιαστικὸ , ἐν τέλει ,φρόνημα.

 Ἂν στὶς προηγούμενες ἐποχὲς τὸ ἔργο αὐτὸ ἦτο ἐξαιρετικὰ δύσκολο, πόσο μᾶλλον σήμερα, σὲ μιά ἐπόχη κατὰ τὴν ὁποία ὁ πολὺς κόσμος δὲν ἔχει συνειδητοποιήσει ὅτι ἡ Ἐκκλησία, εἶναι Σῶμα Χριστοῦ καὶ ὄχι ἕνας κοσμικὸς διοικητικὸς ὀργανισμός, μιά κοινωνικὴ ὑπηρεσία, ποὺ ἐξαντλεῖται στὴν παροχὴ κοινωνικῆς πρόνοιας καί μόνο.

 Σὲ μιά ἐποχὴ ποὺ ὁ πολὺς κόσμος δὲν γνωρίζει ποιὰ εἶναι ἡ ἀξία τοῦ Ἱερέως, μέσα στὸ κοινωνικὸ σῶμα καί τόν θέλει νά εἶναι διεκπαιρεωτὴς ἐγγράφων γιὰ νὰ διευκολύνεται ἡ ὅποια ὑπηρεσία του σὲ σχέση του μὲ τὶς ἄλλες ἀρχές.

 Σὲ μιά ἐποχὴ ποὺ τὰ περισσότερα πολιτικά συστήματα δὲν βλέπουν τὴν Ἐκκλησία καὶ τὴν Ὀρθόδοξη πίστη, ὡς πεμπτουσία τοῦ Γένους καὶ τῆς Πατρίδος μας.

 Σὲ ἕνα κόσμο ποὺ οἱ λεγόμενοι διανοούμενοι, ἔχουν καί αὐτοί λανθασμένη αἴσθηση τοῦ τί εἶναι Ἐκκλησία.

 Ὅμως ἐσὺ ἔχεις κάτι παραπάνω ποὺ σὲ βοηθάει σ’ αὐτὴ τὴν πορεία, ἀρκεῖ νὰ τὸ κατανοήσῃς εἰς βάθος καὶ νὰ τὸ ἀξιοποιήσῃς. Εἶναι ἡ μοναχική σου ἰδιότητα.

 Ἄφησες τὸν κόσμο γιὰ νὰ ἑνωθῇς ἀπολύτως μὲ τὸν Θεό.

 Ἡ πορεία πρὸς τὰ πίσω, πρὸς τὰ τοῦ κόσμου ἁμαρτωλὰ τερπνὰ θὰ εἶναι καταστροφὴ γιὰ σένα.

 Θὰ μετατραπῇς σὲ στήλη ἅλατος, ἀντὶ νὰ γίνῃς ἄστρο φωτεινὸ καὶ λαμπρὸς ὁδοδείκτης πρὸς τὴν σωτηρία.

 Καλεῖσαι μαρτυρικὰ νὰ μετατρέψῃς τὸν κόσμο σὲ Ἐκκλησία, νικώντας τὸ σκοτάδι καί τήν ὀδύνη τῆς γῆς.

 Ἂν ὁ ἄνθρωπος περιμένει δέκα πράγματα ἀπὸ τὸ ἔγγαμο Ἱερέα, γυρεύει ἑκατό καὶ χίλια ἀπὸ τὸν Μοναχό.

 Χαίρομαι ὅταν βλέπω Μοναχοὺς νὰ λάμπουν μέσα ἀπὸ τὸν μοναχικό τους τριβώνιο, ζώντας τὴν κατὰ κόσμον ἀμεριμνησίαν καὶ διαλεγόμενοι μόνῳ Θεῶ, τῷ Δεσπότη τῆς καρδίας των.

 Λυποῦμαι ὅμως ὅταν βλέπω Μοναχούς, νὰ ἔχουν χάσῃ τὸν προορισμὸ τῆς ζωῆς, νὰ περιδιαβαίνουν σοκάκια τῆς ζωῆς, περιφέροντας τὴν φθαρτότητά τους καὶ ἐπικαλούμενοι τὴν δῆθεν ἐργασία τους γιὰ τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων.

 Βλέπω τυλιγμένα στὰ ράσα, δύστυχα πλάσματα γιὰ τὴν κατάντια τῶν ὁποίων εὐθυνόμεθα ἐμεῖς οἱ Ἐπίσκοποι.

 Μεῖνε πιστὸς ἄχρι θανάτου στὶς μοναχικές σου ὑποσχέσεις.

 Στὴν ἄρνηση τοῦ κόσμου.

 Στὴν ἐγκράτεια.

 Στὴν νηστεία.

 Στὴν προσευχή.

 Στὴν σιωπή.

 Στὸν περιορισμὸ τῶν ἄσχετων μετακινήσεων.

 Στὴ σωτήρια ἐγκλείστρα τοῦ κελλίου σου.

 Στὴν ὀλιγολογία καὶ ἂν χρειάζεται στὴ σιωπή.

 Ἂς ἔλθουν ὅποιοι θέλουν νὰ σὲ συναντήσουν στὴν Μονή σου καὶ στὴν Θεία Λειτουργία, ἐσὺ θὰ τοὺς συναντᾶς στὴν προσευχή.

 Θά βαρεθοῦν νὰ περιμένουν τὸν παπὰ στὶς καφετέριες, ἐφ’ ὅσον αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη τῆς μετὰ τοῦ Ἱερέως σωτηρίου συναναστροφῆς καὶ θὰ τρέξουν ἐκεῖ πού εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ ὕδατος τοῦ ζῶντος…»

 Πρὸ τῆς ἀπολύσεως ὁ Σεβασμιώτατος ἀπένειμε στὸν νέο Πρεσβύτερο τὸ ὀφφίκιο τοῦ Ἀρχιμανδρίτου.

 Στήν Θεία Λειτουργία συμμετεῖχαν ὁ Βουλευτής Ἀχαΐας κ. Νικόλαος Νικολόπουλος, ὁ Βουλευτής Ἀχαΐας κ. Ἀνδρέας Κατσανιώτης, ἡ Βουλευτής Α’ Πειραιῶς κ. Γεωργία Γεννιᾶ, ὁ Πρόεδρος τοῦ Περιφερειακοῦ Συμβουλίου κ. Γεώργιος Ἀγγελόπουλος καί Ἐκπρόσωποι Ἀρχῶν καί Φορέων.

Η ώρα η Καλή... ΙΕΡΟΣΥΝΗ!

Ο πατήρ Ανδρέας με τον Ιεροδιάκονο π. Κωνσταντίνο Θεοδωρόπουλο μετά την σημερινή και τελευταία ως Διακόνου, Θεία Λειτουργία  στον Άγιο Ιωάννη το Θεολόγο, το Παρεκκλήσιο της Επισκοπής Πατρών, καθώς  ο π. Κωνσταντίνος ετοιμάζεται να εισέλθει στον Δεύτερο βαθμό της Ιεροσύνης ,εκείνον του Πρεσβυτέρου, την Ημέρα της εορτής της Επανακομιδής της Κάρας Του Αγίου Ανδρέου, την Κυριακή  24/9/2017.

• 
  

" Η ώρα η καλή..!"

• 
  

Μνημόσυνο μακαριστής Πρεσβυτέρας Ελένης Γιαννακοπούλου

Με τη συμπλήρωση 40 ημερών από την εκδυμία της πρεσβυτέρας Ελένης Γιαννακοπούλου, το Σάββατο 16.9.2017 στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος , ετελέσθη η Θεία Λειτουργία και εν συνεχεία το Μνημόσυνο της Πρεσβυτέρας Ελένης, μητρός του π. Γεωργίου Γιαννακόπουλου, εφημερίου του Ιερού Ναού.

"Ο Θεός να την αναπαύσει..!"